teatr camera obscura

Teatr słonecznych form we wnętrzu

czyli

Białe cienie w „jaskini Platona”?

 

szczelina 5s

Wieloletnie w sensie dosłownym, bo tylko latem robiłem próby ze światłem słonecznym, kiedy słońce jest dosyć wysoko na horyzoncie. Najpierw wykorzystywałem chwile, gdy słońce zaglądało przez okienko do pomalowanego na czarno wnętrza pracowni pod dębem. Później próbowałem to słońce skierować do okienka przez ustawione lustro na zewnątrz pracowni, ale było możliwe tylko przez chwilę.

Słońce w ciemności, to jakby połączenie dnia i nocy, i …

Dobudowałem do pracowni pod lipą coś w rodzaju ganku z dachem dającym się unieść na regulowaną wysokość tak, by przez szczelinę w godzinach południowych słońce mogło wpadać wprost na lustra. Eksperyment potwierdził moje przypuszczenia. Należałoby teraz znaleźć odpowiednio usytuowany budynek w strefie wysokiego słońca i adaptować go tworząc w stropie szczelinę słoneczną, tak by wpadające przez nią promienie słoneczne po odbiciu się od lusterek projektowały się na znajdujący się w cieniu ekran. Wnętrze należałoby wyczernić, by uniknąć oświetlenia pośredniego, tj. promieni odbitych od ścian, podłogi czy innych rzeczy tam znajdujących się. Co już sprawdziłem w pomalowanej na czarno pracowni pod dębem.

Sprawdziłem też różne ustawienia względem promieni padających przez szczelinę, również ekranu do aplikacji cieniowych. Pas promieni słonecznych mógłby być regulowany również przez odpowiednio długie lustro zamontowane w, pod, lub przed szczeliną, by padając na ekran pod ostrym kątem projektowały jednocześnie refleksy świetlne od odpowiednio formowanych krzywizn lustrzanych i równocześnie cienie od tych właśnie luster.

Odwołuję się tutaj do eksperymentu Ballada dziadowska, gdzie refleksem była maska postaci, jej sylwetka cieniem od tego samego lustra. To metafora.

No i jedynie w słońcu przerzuconym pasem do wnętrza jest możliwa gra refleksami i cieniami od materiałów odbijających na dowolnie szerokim ekranie, bo promienie słoneczne są równoległe, co nie jest możliwe do uzyskania przez żarówki elektryczne.

Przez regulowany otwór w suficie wpada słońce wprost na lustra teatralne i odbite od nich promienie słoneczne przenoszą kształt lustra oraz dynamiczne zmiany obrazów zależne od animacji czyli zmiany nachyleń i wygięć elastycznych luster.

szczelina 3s

Górna, pogrubiona specjalnie krawędź ramy ekranu ocienia sam ekran z folii kreślarskiej najlepiej odwzorowującej projekcje form słonecznych
dsc01892s

szczelina 4s
Podnoszony daszek „ganku’ pracowni umożliwia przeprowadzenie eksperymentu.

 

dsc01862s

 

DSC00182
Publikacja: Schattentheater Band 2: Kunst + Technik Shadows Theatre Volume 2:Art + Tecgnique
Editor: Rainer Reusch Internationales Schattentheater Zentrum, Schwabisch Gmund ( Deutschland)

Tadeusz Wierzbicki